Esqueceches o contrasinal? Aínda non tes unha conta? Crea unha
  • Wide screen resolution
  • Auto width resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
Bonjour mes amis Imprimir Correo-e
Victoria Díaz   |   Martes, 05 de Xuño do 2007   |   Sinaturas - Victoria Díaz
victoria-diaz

Entre as moitas obsesións que teño, hai unha que me deixa alegre durante todo o día.

Cada vez que vexo homes de cor marrón.

Ofrézolles a miña man e dígolles:"bonjour mes amis" amentas esbozo un franco sorriso que sempre me devolven.

Ás veces pregúntanme pola miña idade, outras se son de aquí.

É un dos praceres da miña vida cotiá, ver que poden facer unha boa compra no supermercado logo de pasar mil calamidades, ao fin a salvo. "Nous sont au Senegal" dixéronme hai pouco dous mozos. Falamos un intre sobre as súas nais, que están loitando por que non se marchen a esa terrible aventura de cruzar o mar nun caiuco.

Eu son nai de dous fillos, non llo que faría se un deles falecese, pero seguro que non tería as agallas das nais do Senegal.

 

"Díxenlles que non podiamos estar sempre chorando, porque dese xeito só lograriamos ser aínda máis pobres. Non creo que este ano cheguen a Canarias menos botes que no ano 2006, pero faremos o imposible para que iso ocorra". Yaye Bayem Diouf (1)

 

Aínda seguen chegando e morrendo os mozos do África do sur de Sahara.

Morren como morreron os nosos emigrantes galegos,... cando saían cara a América cun pedazo de pan duro e algo de unto (2) debaixo do brazo.

 

Os canarios ían en barcos de madeira ata as costas de Venezuela. Que levarían para comer? Algo de améndoa e mel ("ben me sabe").E de beber?... que beberían as nosas xentes? Cantos galegos, canarios, andaluces estarán no fondo do mar?Formaranse grupos de coral xunto co sangue negro que asucou os mares en barcos de escravos fretados por próceres coruñeses.?

Si, os galegos fomos tratantes de escravos, así se forxou máis dunha fortuna, coa bandeira do porto de Coruña (3)

 

Se todos preocupásemonos de saber un pouquiño máis de historia, só un pouquiño máis, evitariamos moitas discusións que, non teñen máis base que as crenzas de cada cal. Alégrome que os cidadáns do Senegal sexan acollidos na nosa terra, con amor e solidariedade, pero como agora temos medo de todo...

Confesareilles que na súa maioría son mahometanos, que debemos respectar, se queremos que a nós, non confesionais, respéctennos. (4)

 

"Os traficantes de xente non están dispostos a perder o seu negocio".

 

 

(1) Creadora da Asociación de Nais e Viúvas do Senegal, o seu único fillo morreu nun caiuco.

(2) É a gordura ou graxa branca que cobre as tripas do intestino delgado do porco.

(3) Lean, se lles gusta o tema, as investigacións de Luís Alonso Álvarez (Universidade de Coruña) e outros "A bandeira que hoxe vén usando a capricho é a matrícula do porto da Coruña (Branca, cunha faixa azul en diagonal) e a súa xurisdición non pasa máis aló da pena da Marola e do monte de San Pedro" Eladio Rodríguez [en carta a Couceiro con data de 16 de xuño de 1930].

http://www.celtiberia.net/articulo.asp?ide=2584

 

(4) Lema do Senegal: Um povo, unha meta, unha fe.

 

Comentarios (2)add
1
anonimo de Viky
Enfin podo lerte coma eu quero,c atua esponteniedad e cando evitas de ser tyrios y tryanos artigo benfeito, todo e nilenfin como din os romanos
non multa sed multum non moito mais moito,eso e que hay no teu artigo
, o Xornal.com matou o coment leberdario vai perder a Vc temola eiqui.
saudos

Xuño 16, 2007

2
Anxo D
Creín que xa lera de todo mais este xeito de comentar é a ost...
Saúdos sen codificar.

Xuño 16, 2007

Escribir comentario
quote
bold
italicize
underline
url
image
quote
quote
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley

Compartir:
Chuza
Menéame
Fresqui
Delicious
Digg
Furl it!
Technorati
YahooMyWeb
 
< Ant.   Seg. >

Image