MundoGaliza

A Mesa pola Normalización Lingüística deu esta mañá a coñecer os datos do Mapa Sociolingüístico de Galiza (MSG), elaborado pola Real Academia Galega (RAG), do cal se desprende, entre outros datos, que en doce anos (do 1992 ao 2004, co PP gobernando na Xunta) se duplicou o número de persoas que “nunca falan en galego”, do 13 ao 25,8 por cento; ou que neste mesmo período de tempo se dividiu á metade o número de persoas que din falar habitualmente en galego: do 30,5 ao 16 por cento. Sumando as persoas que din falar “só galego” e “máis galego”, prodúcese unha caída de 22,1 puntos no uso habitual desta lingua.

Segundo o presidente da Mesa, Carlos Callón, estes datos indican que “o galego está nunha situación de emerxencia”, aínda que “non é un punto de non retorno”. Por iso, desde A Mesa reclámanse “medidas en favor do galego por parte de todos os poderes públicos, en primeiro lugar, do Goberno galego, mais tamén do Goberno do Estado e das administracións locais”. Así mesmo, chama á poboación a mobilizarse en defensa da lingua que nos une como galegas e como galegos, para o cal está convocada unha manifestación para o Día das Letras, 17 de maio.

Para Callón, que nesta situación “tan precaria” se poidan adoptar medidas contra o galego podería ser “letal”. “O próximo presidente da Xunta di que vai gobernar para todos, mais a primeira medida que anuncia é derrogar o decreto do galego no ensino, mentres segue a mentir sobre a verdadeira situación da nosa lingua”, sinala o dirixente da maior asociación cultural de Galiza.

Ademais, desde A Mesa responden á “cínica chamada de Feijóo ao que el denomina liberdade lingüística, como se o castelán estivese en perigo”, pois este estudo, como o resto dos realizados, amosa que “en Galiza hai unha lingua discriminada e na que non hai liberdade real para utilizala nos diferentes ámbitos, e é o galego”. Por iso, desde esta entidade apuntan que “os poderes públicos deben adoptar medidas para amparar o galego, non para aplastalo”.

Elaborado pola Real Academia Galega (RAG) e financiado pola Presidencia da Xunta, o Mapa Sociolingüístico é o estudo deste tipo máis completo feito a unha lingua romance, pola cantidade de persoas enquisadas, e supón unha radiografía minuciosa da situación e evolución do galego.

A primeira recollida de datos para o estudo fíxose no ano 1992, e a segunda no ano 2004, que é a que agora se publica. O MSG edítase en tres volumes: Lingua inicial e competencia lingüística (editáronse tanto os dos anos 1992 como 2004), Usos lingüísticos (preséntase agora o de 2004) e Actitudes lingüísticas (só están publicados os datos de 1992).

Segundo Carlos Callón, a RAG dispón destes datos finalizados desde hai meses, e “non podemos máis que lamentar que non os presentase publicamente e que só comezase a distribuír este traballo polas librarías despois das eleccións autonómicas, xa que as conclusións que se extraen sobre o anterior mandato do PP (o estudo é de 2004) son contundentes e desmontan, máis unha vez, a demagoxia e a falacia deste partido sobre o galego no ensino”. Porén, o presidente da Mesa amosou a súa confianza en que “esta institución abandeirará a defensa da nosa lingua nos tempos duros que se aveciñan”.

Segundo os datos do MSG, prodúcese unha forte relación inversa entre o uso do galego e o maior nivel educativo, mostra do proceso castelanizador da escola. Cando se observan só os datos de rapaces e rapazas menores de 18 anos que residiron sempre en Galiza, as conclusión do MSG (pp. 64-65) son alarmantes. O resultado máis rechamante deste cruzamento [“lingua habitual segundo as linguas das clases en primaria (menores de 18 anos que residiron sempre en Galiza)”] é que en todas as categorías aparecen casos de ‘todo en castelán’, cando esta opción non debera ter presenza no tramo de idade sondado [polo decreto 247/95]. De feito, neste grupo a opción ‘todo en castelán’ supón o 10,7%.

Á parte desta circunstancia, a relación entre as dúas variábeis amosa un desequilibrio a prol do castelán nos usuarios habituais desta lingua. A presenza do galego no ensino no grupo de monolingües en castelán limítase ao 14,3%, fronte ao 85,7% do castelán, 71,5 puntos por debaixo. No grupo de máis castelán, as diferenzas no uso docente entre os dous idiomas, aínda que menores, acadan 63,1 puntos a favor do español.

A Mesa conclúe que “o galego é a lingua do Estado máis desamparada, porén pode revitalizarse se se toman as medidas para iso”. Por iso, A Mesa ademais de facer un “chamamento de urxencia” aos poderes públicos tamén chamou á “reflexión de todas as galegas e de todos os galegos, pois de todas e todos nós depende que o galego siga vivo”. “Se nós non o defendemos, ninguén o vai facer por nós”, concluíu.

O presidente da Mesa lembrou tamén os datos de lingua inicial en Galiza, recollidos no primeiro volume do MSG, segundo os cales o galego pasou de ser o primeiro idioma dun 60,3% dos galegos en 1992 a ocupar a posición minoritaria, do 20,6%, no ano 2004: unha caída de corenta puntos en doce anos.

Segundo o estudo presentado hoxe pola asociación en defensa da lingua, amósase unha tendencia en xeral a utilizar máis o castelán que o galego entre a xente que se auto-define como “bilingüe”: o paso dun uso bilingüe ao outro é máis frecuente nos que adquiriron máis galego (18,7%)” (p. 44) e a “menor tendencia ao bilingüismo” dáse nos castelanfalantes iniciais (p. 45).

Estes datos constatan, máis unha vez, “como a presenza abrumadora do español na vida social fai que haxa persoas que poidan vivir alleas á lingua propia de Galiza, algo que non acontece á inversa, xa que non está garantido o dereito a poder vivir en galego”, segundo Callón.

Aínda que se constata que “a mellor competencia para falar o galego, maior tendencia a usalo”, tamén se observa que “case a metade (48,2%) de quen se considera moi capaz en galego está instalado no castelán, ben como monolingüe (14,6%) ben maioritariamente neste idioma (33,6%)”.

Isto amosa, segundo A Mesa, que, aínda que é necesario manter unha aposta pola formación lingüística, tamén é fundamental crear espazos de uso que permitan darlle vitalidade á lingua. A situación diglósica, de distribución desequilibrada do uso do castelán e do galego, mantense, xa que non hai correspondencia entre o número de persoas que utilizan o galego de forma espontánea e a posibilidade de vivir nesa lingua.

Mantense a diferenciación entre rural e urbano
Tal e como se indica no MSG, mantense a asociación entre ámbito rural e maior uso do galego, e ámbito urbano e maior uso do castelán: a maior presenza monolingüe en galego é nos espazos de menos de 5.000 habitantes, dun 40,5%, mentres que do castelán nas cidades é do 35,6%. Porén, tamén nestes doce anos se produciu unha forte caída no rural, que pasa do 55,3% ao 40,5%. O “monolingüismo en castelán” avanza tamén nas cidades: pasan de non falar nunca en galego o 27,1% ao 35,8%.

Segundo o Mapa Sociolingüístico, hai unha notoria perda do denominado “bilingüismo de maioría galego” nos hábitats intermedios e unha considerábel suba do maioritario en español. As cidades con maior uso do castelán (“só e máis castelán”) son Ferrol (85%), Vigo e A Coruña (81,9% en ambas). Cómpre, ademais, salientar a presenza do monolingüismo en castelán en Ferrol (57,5%) e Vigo (45,5%).

O monolingüismo en galego é a opción con menor presenza nas cidades. Os valores máis altos corresponden a Lugo (13,4%) e a Santiago (13,2%) e os máis baixos a Vigo (4,3%) e á Coruña (3,4%). Sumando as opcións “só galego” e “máis galego”, obsérvase que o maior uso deste idioma corresponde a Santiago (41,9%) e a Lugo (40,5%).

Comentarios (2)

RSS feed Comentarios

Tome Meira de Bueu(Barcelona) di:

Las abuelas Catalanas. Una abuela catalana cuando va al medico no cambiara al castellano para ser atendida, ya que tendrá el servicio en catalán, a ella por supuesto no se le hubiese pasado por la cabeza cambiar, el medico la hablara en catalán muy gustosamente. Cuando tenga la necesidad de ir a una iglesia, recibirá el servicio en la lengua vehicular (Catalán), eso si, si lo quiere en castellano, también lo puede tener, ofrecen ese servicio, por ejemplo en la catedral de la sagrada Familia Una abuela catalana-parlante sea de la aldea o de una villa, si ha tenido suerte en la vida y ha subido algunos peldaños en el escalafón social, seguirá hablando catalán, y se lo enseñara a sus hijos y sus nietos. Sus nietos por supuesto recibirán clases de matemáticas en catalán, en que si no. Cada vez que tenga que resolver papeleo o ir al abogado no tendrá que cambiar al castellano si no le apetece claro esta, tendrá el servicio 100% en catalán y la cabeza muy alta. . Cuando se junte con las amigas, y si estas son finas como ella parlaran en Catalán, y si hay otras abuelas finas como ellas pero que tienen el castellano como lengua materna estas ultimas se cambiaran al catalán por norma general, por que la lengua de prestigio es el catalán, el catalán es cool y es fashion y no va a desaparecer por que las abuelas catalanas tienen una aptitud positiva hacia la lengua y los prejuicios y las travas los tiraron por la ventana allá por el 1975. Lo que ha dicho la presidenta de Galicia bilingüe, Gloria Lake en sus conferencias galegofobicas, de que hay un 16% de fracaso escolar en Catalunya, es cierto. Ella y sus secuaces lo atribuían a la enseñanza en catalán. Pero lo que yo no sabía, es que, en la comunidad de Madrid, y Extremadura hay un 20 % de fracaso escolar. Me pregunto yo, si eso no tendrá que ver, que en aquellos lugares tan castizos se enseñe castellano. FEIJO, FEIXO, HALUBIAS. TEMOS HALUBIAS COMOLIÑO, TEMOS HALUBIAS PARA CATRO ANOS. TOME MEIRA, de Bueu dende ( BARCELONA).

voto negativo voto positivo

18-03-2009
Votos: +1

Tome Meira de Bueu (Barcelona) di:

Las abuelas de Bueu y Cangas. Las abuelas de Bueu y Cangas cuando se dirigen a sus nietos lo hacen en castellano, aunque el 95% de ellas hablen gallego. Si tienen que resolver algún papeleo como, ver a un abogado, se dirigirán en castellano, ya que es un asunto importante. Lo mismo sucede cuando van al medico (son muy respetuosas). Si van a Pontevedra, se dirigirán a los funcionarios en castellano no vaya ser que no las entiendan, (son muy consideradas). Pocas de ellas se dirigirán en gallego en un principio. Muchas abuelas/os de Bueu están mosqueados ya que se esta impartiendo Matemáticas en Gallego, me imagino que les vendrá a la memoria su etapa escolar, lo bien que fueron tratadas/os. Cuando se juntan con las amigas hablaran siempre en gallego, eso si, si alguna de ellas habla castellano o si es fina, se pasaran al castellano (no quieren excluir). Los abuelos/as que hablan castellano en Bueu son pocos, en la mayoría de los casos los gallegos parlantes les hablaran en castellano. La iglesia ofrece sus servicios en castellano casi al 100%. Que yo sepa dan una misa en gallego a la semana, están obligados. La edad media de los feligreses es alta, e falan galego sempre. Si los servicios eclesiásticos fuesen ofrecidos en gallego, muchas de las abuelas se opondrían. Escuche una vez, a min mareame leer en gallejo. Estas abuelas son generosas, votan mayoritariamente a opciones políticas que más cariño y respecto tienen a la cultura y lengua gallega. Sociológicamente hablando de 40 años hacia arriba hay más gente que hable gallego y de 40 hacia abajo mas castellano. El 95% de las abuelas hablan gallego y 95% de nietas/os en castellano. Si la esperanza de vida de las abuelas Españolas es de 82 años, esto significa que en cuarenta años hablaran gallego en Bueu un 7% (siendo generosos). No se si se habrán dado de cuenta pero son de ultimas abuelas/os que hablan gallego. Para el 2050 seremos prácticamente monolingües en castellano, como la comunidad de Murcia o Extremadura. La presidenta de Galicia bilingüe, Gloria Lake, si es que esta por estos Lares, tendrá que finiquitar la asociación.

voto negativo voto positivo

18-03-2009
Votos: +2

Nome

Comentario

Mais pequena | Mais grande

Escribe as letras da imaxe

Engadir