Comentemos logo!

"1.- O pobo galego ten dereito a que a súa lingua propia (orixinaria) sexa oficial a todos os efectos no seu ámbito territorial."

Com. Se o ámbito territorial do galego é o territorio do Estado español no que está asentado o galego e non só o das catro provincias da Comunidade Autónoma da Galiza (CAG) entón concordo na demanda de oficialidade TAMÉN do chamado galego exterior; mais, se o manifesto entende por territorio do galego só o das catro provincias, daquela, esa oficialidade "a todos os efectos" xa está recoñecida no ordenamento xurídico vixente e aplicábel. Cousa ben distinta é, como é ben sabido, que o ordenamento xurídico sexa ou non respectado polos suxeitos de dereito e, especialisimame nte, polos órganos xurisdicionais do Estado español.

"Os usuarios do galego deben desfrutar no seu territorio do mesmo status legal que o castelán ten no seu."

Com. Os usuarios do galego son suxeitos de dereito, persoas físicas ou xurídicas, o castelán, o galego ... as linguas non! Carece, daquela, da máis mínima lóxica, congruencia ou coherencia pretender equiparar o estatus legal dos suxeitos do dereito co dun obxecto do dereito. Así e todo entendo que o manifesto quere expresar que: na Galiza na súa lingua territorial propia coma en Castela na súa coma en ... na súa; sen prexuízo de usarmos linguas alleas con quen lexitimamente aínda descoñeza a lingua propia do territorio (como acontece en Castela!). Dito doutro xeito, que no territorio propio do galego calquera galegousuario teña interlocutores en galego (médico, xuíz, notario, tendeiro, radio, TV, internet, ... ) como no territorio propio do castelán calquera castelanusuario ten interlocutores en castelán.

"2.- A situación do galego está moi lonxe de ser así. Non desfrutamos de dereitos lingüísticos plenos para desenvolver a nosa vida diaria con normalidade na nosa lingua na nosa terra."

Com. Certamente!

"Son os falantes do galego os que resultan discriminados."

Com. É evidente que os USUARIOS (uso activo ou falar e escribir; uso pasivo ou ouvir e ler) do galego no seu territorio propio (na Galiza) non podeMOS usar o galego (por falta de interlocutores na lingua propia do territorio) como si podeMOS usar o castelán os usuarios do castelán no seu territorio propio (en Castela);mais, que os galegousuarios resulten masiva e sistematicament e discriminados no territorio propio da súa lingua e por mor de lingua non significa que sexa imposíbel a discriminación no territorio propio do galego dos castelanusuario s e tamén por mor de lingua (v. g.: trato prexudicial ou desatención na Galiza, por parte de galegousuario que coñece o castelán, a castelanusuario que aínda non tivo tempo de aprender o galego).

"É o galego o que corre perigo como idioma e os galego falantes os que non son debidamente respectados."

Com. Certamente!

"Vivimos unha grande inxustiza que é a negación da igualdade e da verdadeira convivencia."

Com. Que vivimos unha grande inxustiza é incuestionábel; mais, o da igualdade e o da convivencia merece algunha observación.

A igualdade e non discriminación esixe tratar igual os iguais (os usuarios da lingua propia dun territorio nese territorio coma os usuarios da lingua propia doutro territorio nesoutro) e diferente os diferentes (tratar os usuarios da lingua propia dun territorio nese territorio distinto ou diferente ós usuarios de CALQUERA lingua allea nese territorio). Pois ben, defender igual trato para os usuarios da lingua propia do territorio que para os das linguas alleas, por moi oficial que sexa unha delas, non deixa de ser unha defensa da discriminación e desigualdade lingüísticas.

Da traxectoria da Mesa e da de moitos que se consideran defensores do galego non se deduce precisamente unha efectiva defensa da igualdade e mais da prohibición de discriminación por mor da lingua.

E, a convivencia lingüística esixe recoñecer o outro como un igual, esixe ter claro e facer respectar esa prohibición de discriminación e mais de desigualdade lingüísticas. Esixe ter claro que o castelán, fóra do seu territorio propio, ten unha función de lingua ponte, interlingua ou lingua de INTEGRACIÓN no pequecho universo das linguas españolas e que convén ilo substituíndo por unha outra lingua de maior capacidade como lingua ponte ou lingua de integración entre membros de distintas comunidades lingüísticas.

Convennos ós galegos ter unha lingua que nos permita a comunicación cos membros das outras comunidades lingüísticas do mundo e asemade a eventual integración en calquera outra comunidade lingüística. E o castelán, polo de agora, non ten ese recoñecemento.